Corfu, Griekenland

Hoge golven rond Corfu

De jachthaven van Gouvia is een van de grootste die we ooit hebben gezien. Honderden luxe boten, vooral kajuitzeiljachten, liggen met de kont naar de wal afgemeerd. Toch zijn we hier niet om te zeilen; wij varen met een luxe motorjacht rond Corfu.

Verhuurder OCC bouwt haar 12 meter lange Cruiser 40.2, in ons land bekend als Tuna 40, op de eigen werf in Turkije. Het tweemotorige jacht is voorzien van werkelijk alle luxe. Mooi is ook dat de koelkast met Griekse lekkernijen is gevuld. We worden door de verhuurder geduldig in de wondere wereld van het luxe jacht ingewijd en weten na een uurtje de betekenis van alle 64 knoppen op het dashboard en de dertig op het schakelpaneel.

Na een ontbijt in het zonnetje gooien we de lijnen los. Vreemd genoeg ben ik een beetje nerveus. Aan de kant kijken tientallen mensen op het terras hoe ik het blinkende jacht uit het smalle plekje wurm. In zulke situaties denk ik aan de woorden van mijn vader: bereid je goed voor, bespreek vooraf hoe je het gaat aanpakken en manoeuvreer rustig.

Grote genieten
Gelukkig gedraagt de tweemotorige Norma zich als een pasgeboren lammetje en doet ze exact wat ik wil. Eenmaal op zee kan het grote genieten beginnen. Aan de overkant zien we de kust van het mysterieuze Albanië. Op een avontuurlijk ingestelde watersporter heeft het land een enorme aantrekkingskracht, maar de verhuurder raadt het af: „Je moet lang op alle douaneformaliteiten wachten en eigenlijk mag je nergens naartoe.” Dus zetten we koers naar het zuiden in de richting van Paxos, tien kilometer ten zuiden van Corfu. Op de autopilot varend komen we lezend en snackend tot rust. Dolfijnen laten zich vandaag niet zien. Wel letten we rondspiedend op de belangrijkste gevaren: overstekende veerboten en slecht gemarkeerde ondieptes.

Zodra we uit de betrekkelijke luwte van Corfu de zee naar Paxos oversteken, zwelt de wind in een kwartier aan van windkracht 2 naar 7. Golven van vier meter hoog, dwars op de boot, maken de oversteek tot een tocht in een achtbaan. Zodra we zijwaarts van een golf af donderen, helt de boot vervaarlijk over en rammelen alle borden in de kastjes. Daarop besluiten we om door de dalen heen tussen de golven te zigzaggen. De boot geeft geen krimp en na enige tijd krijgen we zowaar lol in dit slalomspelletje.

Voorbij de ingang van de haven van Lakka op Paxos moeten we in de gierende wind op zoek naar een goede plek voor de nacht. Die vinden we pal voor café Romantica, waar we het anker uitgooien en twee behulpzame Griekse mannetjes onze lijnen achter aanpakken. We eten bij Nionios waar alle pannendeksels worden gelicht om ons te laten kiezen. Bij terugkomst blijkt een van onze landvasten gebroken. Het stormt nog steeds, maar in de loop van avond wordt het rustiger. We leggen de boot met vier lijnen vast en slapen heerlijk op het geluid van de steeds kalmer kabbelende golven.

Antipaxos
Wat is het toch heerlijk dat de zon hier vrijwel altijd schijnt. Aangetrokken door foto’s met bizar helderblauw water varen we in een uurtje naar Voutoumi Beach op het eiland Antipaxos, ten zuiden van Paxos. We zijn niet alleen; drie schepen met toeristen vergapen zich aan het blauwste water dat we ooit hebben gezien. We nemen de tijd om te proberen het unieke heldere water op de foto te zetten, maar vergeefs. Alsof je glas probeert te fotograferen.

Verhuurder OCC bouwt haar 12 meter lange Cruiser 40.2, in ons land bekend als Tuna 40, op de eigen werf in Turkije. Het tweemotorige jacht is voorzien van werkelijk alle luxe. Mooi is ook dat de koelkast met Griekse lekkernijen is gevuld. We worden door de verhuurder geduldig in de wondere wereld van het luxe jacht ingewijd en weten na een uurtje de betekenis van alle 64 knoppen op het dashboard en de dertig op het schakelpaneel.

Na een ontbijt in het zonnetje gooien we de lijnen los. Vreemd genoeg ben ik een beetje nerveus. Aan de kant kijken tientallen mensen op het terras hoe ik het blinkende jacht uit het smalle plekje wurm. In zulke situaties denk ik aan de woorden van mijn vader: bereid je goed voor, bespreek vooraf hoe je het gaat aanpakken en manoeuvreer rustig.
Grote genieten
Gelukkig gedraagt de tweemotorige Norma zich als een pasgeboren lammetje en doet ze exact wat ik wil. Eenmaal op zee kan het grote genieten beginnen. Aan de overkant zien we de kust van het mysterieuze Albanië. Op een avontuurlijk ingestelde watersporter heeft het land een enorme aantrekkingskracht, maar de verhuurder raadt het af: „Je moet lang op alle douaneformaliteiten wachten en eigenlijk mag je nergens naartoe.” Dus zetten we koers naar het zuiden in de richting van Paxos, tien kilometer ten zuiden van Corfu. Op de autopilot varend komen we lezend en snackend tot rust. Dolfijnen laten zich vandaag niet zien. Wel letten we rondspiedend op de belangrijkste gevaren: overstekende veerboten en slecht gemarkeerde ondieptes.

Eenmaal in Mourtos hebben we het ankeren en zachtjes achteruitvaren onder de knie.
Eenmaal in Mourtos hebben we het ankeren en zachtjes achteruitvaren onder de knie.
Zodra we uit de betrekkelijke luwte van Corfu de zee naar Paxos oversteken, zwelt de wind in een kwartier aan van windkracht 2 naar 7. Golven van vier meter hoog, dwars op de boot, maken de oversteek tot een tocht in een achtbaan. Zodra we zijwaarts van een golf af donderen, helt de boot vervaarlijk over en rammelen alle borden in de kastjes. Daarop besluiten we om door de dalen heen tussen de golven te zigzaggen. De boot geeft geen krimp en na enige tijd krijgen we zowaar lol in dit slalomspelletje.

Voorbij de ingang van de haven van Lakka op Paxos moeten we in de gierende wind op zoek naar een goede plek voor de nacht. Die vinden we pal voor café Romantica, waar we het anker uitgooien en twee behulpzame Griekse mannetjes onze lijnen achter aanpakken. We eten bij Nionios waar alle pannendeksels worden gelicht om ons te laten kiezen. Bij terugkomst blijkt een van onze landvasten gebroken. Het stormt nog steeds, maar in de loop van avond wordt het rustiger. We leggen de boot met vier lijnen vast en slapen heerlijk op het geluid van de steeds kalmer kabbelende golven.

Antipaxos

Wat is het toch heerlijk dat de zon hier vrijwel altijd schijnt. Aangetrokken door foto’s met bizar helderblauw water varen we in een uurtje naar Voutoumi Beach op het eiland Antipaxos, ten zuiden van Paxos. We zijn niet alleen; drie schepen met toeristen vergapen zich aan het blauwste water dat we ooit hebben gezien. We nemen de tijd om te proberen het unieke heldere water op de foto te zetten, maar vergeefs. Alsof je glas probeert te fotograferen.

Eenmaal in Mourtos hebben we het ankeren en zachtjes achteruitvaren onder de knie.
Eenmaal in Mourtos hebben we het ankeren en zachtjes achteruitvaren onder de knie.
De zee is rustig en we schommelen met een vaartje van 10 km per uur naar het Griekse vasteland. De boot kan harder – 17 km hebben we even uitgeprobeerd – maar we hebben geen haast en dit is een heerlijk tempo. We glijden tussen schitterende rotspartijen met aantrekkelijk zwemwater door. Ondanks de fijne temperaturen overdag koelt het ’s avonds snel af. In Mourtos vinden we gemakkelijk een plek aan de kade, pal voor een groot terras. Inmiddels hebben we het ankeren en zachtjes achteruitvaren prima onder de knie. De enige toeristen in het naseizoen varen bijna allemaal in flottieljes die elders aan de kade liggen. In het dorpje eten we opnieuw goedkoop en lekker.

We varen nog eens tussen de fotogenieke rotsen door en zetten koers naar Kerkyra, de hoofdstad van Corfu. De zon schijnt, uit de radio klinkt vrolijke Griekse muziek. Precies de stemming die hoort bij het doorkruisen van de Ionische wateren. Met een motorboot langs Corfu varen verveelt nooit. De natuur is overrompelend mooi, het water uniek schoon, het eten is heerlijk en de mensen zijn gastvrij. Met een degelijke en comfortabele boot is varen op dit bijzondere water relaxter dan ooit.

De prominente rots bij Kerkira is bebouwd met een antieke tempel die we ademloos vanaf het water bewonderen. In een baai bij het eilandje Vido gaan we voor anker om te zwemmen. Daarna spoelen we op het zwemplateau het zoute water van ons af. Ontspannen in de zon lezend, lacht het leven ons toe. Maar we moeten terug naar Gouvia, de thuishaven van ons jacht. We zijn in deze dagen echt van de Norma gaan houden.

Zo kom je er
Vanaf Schiphol vlieg je in een kleine drie uur rechtstreeks naar Corfu. De prijzen variëren vanaf €59, maar tussen de aanbieders zijn grote prijsverschillen. De afstand van het vliegveld in Kerkyra naar de haven van Gouvia is 22 km. Het is handig om van tevoren een prijs af te spreken; normaliter kost een rit minder dan €40. Er zijn veel aanbieders van charterzeiljachten, maar alleen OCC verhuurt de luxe Cruiser motorboten. De huurprijs van dit tweemotorige, zespersoons jacht is afhankelijk van het seizoen en begint bij €2800 per week. Vaarbewijs niet nodig, wel enige ervaring met het varen met een motorboot.

Bron: Telegraaf.nl